|
| -
Sareekin ehizatzen - |
 |
Usategi
osoko usazale batek, bai trepan edo saretan
dagoenak, uso bando bat ikusten badu, segituan
oihu bat egiten du trepa printzipaleko usazale
nagusiari abisatuz, honek korneta jotzeko
eta honela bertze guztiak, ehiztariak barne,
usoa heldu dela ohartzeko. Korneta behin
jotzerakoan tiroak gelditzen dira eta sareen
kargu dauden usazaleak beraien postuetan
jartzen dira; orain trepen gaineko usazaleen
ordua da. |
Hauek
makilak
botatzen dituzte. Usoaentzat makil hauek
hegazti harapakari baten itxura dute |
|
|
Usoak
hau ikusterakoan, jeitsiera gogor bat egiten dute
babesteko. Jeixterakoan usazaleak beraien
txatarrak astintzen dituzte eta soinua egin
ere, usoek sareen norabidea har dezaten. Behin
usoak sareen norabidea hartzen dutenean, bertan
dauden usazaleen txanda da. |
| 
|
|
Hauek
sareak botatzeko garaian, lehentxeago edo beranduxiago
egiteko, kontutan eduki beharra dute gauza aunitzen
artean nolako bandoa den, edota ze haizea dagoen.
Usazaleak palankari eragiten dionean, sareak abiadura
bizian jeixten dira bakoitzaren bazterrean dauden
berunazko pisu batzuk langunduta. |
Hala
ere usoak ezin badira harrapatu, usazale nagusiak
korneta bi aldiz joko du, sare inguruan dauden
postutako ehiztariek tiro egiteko aukera dutela
adierazteko. |
Gainetik
ikusita eta modu honetan kontatuta badirudi sareekin
ehizatzea erreza dela, baina ez da horrela. Ehizatzeko
era honetan, egun askotan ez dira ehizatzeko kondiziorik
hoberenak izaten; batzutan usoak oso altu dihoazte,
bertzetan berriz ez dute kasu zipitzik ere egiten,
edo haizego zakarra dago. Denboraldian zehar usoak
harrapatzeko saiakera ugari hutsean gelditzen
dira. |
Aipatutako
arrazoietatik aparte, badira bertze aunitz sareen
ehiza motan eragiten dutenak. Honexegatik azpimarratu
behar da ehiza mota honetan pazientziak eta esperientziak
garrantzi haundia dutela. |
|
|
|